Kur’an-ı Kerim’de Anlatılan Kıssaların Amacı: Bir Genç Kalbin Aradığı Cevaplar
Kayseri’de soğuk bir kış akşamıydı. Penceremin önünde oturmuş, elimde her zamanki gibi eski kapaklı günlüğüm vardı. Dışarıda Erciyes’in zirvesi karlarla kaplıydı. Sokak lambalarının altında yavaşça yürüyen insanları izlerken içimde garip bir boşluk hissediyordum.
Bazen insanın hayatında herkesin görmediği bir mücadele başlar. Dışarıdan bakıldığında her şey normal görünür ama insan kendi içinde yüzlerce soru ile baş başa kalır. Ben de o dönemlerde sık sık kendime aynı soruyu soruyordum: “Allah, geçmişte yaşamış insanların hikâyelerini neden bize anlatıyor?”
Kur’an-ı Kerim’i okurken karşıma çıkan kıssalar, sadece geçmişte yaşanmış olaylar gibi gelmiyordu bana. Sanki yüzyıllar önce yaşanmış bir olay, bugün benim kalbime dokunmak için anlatılıyordu. Hz. Yusuf’un sabrı, Hz. Musa’nın mücadelesi, Hz. İbrahim’in teslimiyeti, Hz. Nuh’un inancı… Hepsi bana insan olmanın ne kadar zor ama aynı zamanda ne kadar değerli olduğunu hatırlatıyordu.
O gece günlüğüme şu cümleyi yazmıştım:
“Belki de Allah bize geçmişi anlatmıyor, aslında kendimizi gösteriyor.”
Bir Günlüğün Sayfalarında Saklı Bir Arayış
Hayal kırıklığı yaşadığım gün
25 yaşındayım ve uzun zamandır günlük tutuyorum. Bazen insanlar günlük tutmayı sadece güzel anıları saklamak olarak düşünüyor. Oysa benim için günlük, en çok zorlandığım zamanlarda sığındığım bir yer oldu.
Bir gün büyük bir hayal kırıklığı yaşamıştım. Çok istediğim bir şey gerçekleşmemişti. Kendimi başarısız, yalnız ve yorgun hissediyordum. O akşam odama çekilip uzun süre hiçbir şey yapmadan oturdum. İçimde büyük bir kırgınlık vardı.
Tam o sırada Kur’an-ı Kerim’de Hz. Yusuf’un kıssasını yeniden okumaya başladım.
Hz. Yusuf’un hayatına baktığımda, onun yaşadığı zorlukların benim yaşadıklarımla kıyaslanamayacağını düşündüm. Kardeşleri tarafından kuyuya bırakılması, ailesinden ayrılması, haksız yere suçlanması… İnsan böyle bir durumda nasıl umutlu kalabilir diye düşündüm.
Ben küçük bir hayal kırıklığında bile umudumu kaybetmeye yaklaşırken, Hz. Yusuf yıllarca süren zorlukların içinde Allah’a olan güvenini kaybetmemişti.
O an içimde bir şey değişti.
Kendi yaşadığım sıkıntıya farklı bakmaya başladım. Belki de bazı kayıplar, insanın kendini bulması için açılan kapılardı.
Hz. Yusuf’un kıssasından öğrendiğim sabır
Hz. Yusuf’un kıssası bana şunu öğretti: İnsan bazen yaşadığı olayın anlamını hemen anlayamaz.
Hayatımızdaki bazı acılar, ilk anda sadece acı gibi görünür. Fakat zaman geçtikçe insan geriye dönüp baktığında o günlerin kendisini nasıl değiştirdiğini fark eder.
Kur’an-ı Kerim’de anlatılan kıssaların amacı tam olarak burada ortaya çıkıyor. Bu kıssalar sadece geçmişte yaşanan olayları anlatmak için değil, insanlara yol göstermek, kalplerini güçlendirmek ve zor zamanlarda nasıl ayakta kalabileceklerini öğretmek için vardır.
Allah, insanın zayıf olduğunu bilir. Korktuğumuzu, üzüldüğümüzü, bazen sabrımızın tükendiğini bilir. Bu yüzden bize daha önce yaşamış insanların mücadelelerini anlatır. Çünkü insan bazen bir öğütten çok, kendisine benzeyen bir hikâyeye ihtiyaç duyar.
Kıssalar Neden Anlatılır? Kalbe Dokunan Dersler
Bir akşam yine günlüğümü açtığımda kendime şu soruyu sordum:
“Bu kıssalar sadece geçmişte yaşayan insanlar için mi anlatıldı?”
Cevabını çok net hissettim: Hayır.
Kur’an-ı Kerim’de anlatılan kıssalar, her dönemde yaşayan insanlara hitap eder. Çünkü insanın duyguları değişmez. Binlerce yıl önce yaşayan bir insan da korkuyordu, üzülüyordu, seviniyordu, umut ediyordu. Bugün biz de aynı duyguları taşıyoruz.
Hz. Musa’nın kıssasını düşündüğümde korkunun içindeki cesareti görüyorum. Bir insanın imkânsız görünen durumlarda bile Allah’a güvenerek nasıl yol alabildiğini hissediyorum.
Hz. İbrahim’in hayatına baktığımda teslimiyeti görüyorum. İnsan bazen anlam veremediği olaylarla karşılaşır. Neden böyle oldu diye sorar. İçinde büyük bir mücadele yaşar. Fakat iman, her şeyin hemen anlaşılması değil; bazen anlamadan da doğru olana güvenebilme gücüdür.
Kıssalar bize kendimizi tanıtır
Bence Kur’an kıssalarının en büyük etkilerinden biri, insanın kendi iç dünyasına bakmasını sağlamasıdır.
Bir kıssayı okurken aslında sadece geçmişte yaşayan bir insanı tanımayız. Kendi korkularımızı, hatalarımızı ve umutlarımızı da görürüz.
Bazen kendimi Hz. Yunus’un yalnızlığında buluyorum. Bazen Hz. Yusuf’un sabrında kendi sabırsızlığımı fark ediyorum. Bazen de Hz. Musa’nın mücadelesinde cesaret arıyorum.
Bu yüzden Kur’an kıssaları benim için sadece okunup geçilecek hikâyeler değil. Her okuduğumda farklı bir yönümü gösteren aynalar gibi.
Kayseri’nin Sessiz Bir Gecesinde Anladığım Gerçek
Geçen gün yine aynı pencerenin önünde oturuyordum. Dışarıda Kayseri’nin sessizliği vardı. Çocukluğumdan beri bildiğim sokaklar, uzakta görünen dağlar ve elimde tuttuğum günlük…
Yıllar önce kendime sorduğum sorunun cevabını artık daha iyi anlıyorum.
Kur’an-ı Kerim’de anlatılan kıssaların amacı, insanlara sadece geçmişte ne olduğunu göstermek değildir. Asıl amaç, bugün yaşayan insanın kalbine dokunmaktır.
Bu kıssalar bize sabretmeyi, hatalardan dönmeyi, umudu kaybetmemeyi ve Allah’a güvenmeyi öğretir.
Çünkü insan hayat boyunca birçok sınavdan geçer. Bazen beklediği kapılar açılmaz. Bazen sevdiği şeyleri kaybeder. Bazen kendini yalnız hisseder. İşte tam o anlarda kıssalar insanın elinden tutar.
Bana göre Kur’an kıssalarının en güzel tarafı şudur: Hiçbir insan yaşadığı zorluklarla yalnız bırakılmaz. Çünkü bizden önce de insanlar ağladı, mücadele etti, bekledi ve sonunda Allah’ın rahmetine ulaştı.
Umut Hiç Kaybolmaz
Tavsiye Ettiğimiz İçerik: Kur'an-ı Kerim ilk hangi sure ile başlar ?
Bugün günlüğümün son sayfalarından birine şu cümleyi yazıyorum:
“Hayatımda anlam veremediğim her olayın içinde mutlaka öğrenmem gereken bir ders var.”
Kur’an-ı Kerim’de anlatılan kıssalar bana bunu öğretti.
Onlar sadece geçmişin hikâyeleri değil, bugünün insanına gönderilmiş mesajlardır. Her biri kalbimize sabrı, aklımıza hikmeti ve ruhumuza umudu bırakır.
Bazen hayat bizi yorar. Bazen beklediğimiz cevapları hemen bulamayız. Fakat geçmişte yaşamış peygamberlerin ve insanların mücadelelerine baktığımızda şunu görürüz: Zor zamanlar sonsuza kadar sürmez.
Karanlık gecelerin ardından nasıl sabah geliyorsa, insanın içindeki sıkıntıların ardından da mutlaka bir ferahlık gelir.
Ben bunu kendi hayatımda öğrendim.
Bir zamanlar büyük bir kayıp gibi gördüğüm şeylerin, aslında beni daha güçlü bir insan yaptığını fark ettim. Kur’an kıssaları bana sadece sabretmeyi değil, sabrın sonunda doğan umudu da öğretti.
Belki de bu yüzden Allah bize bu kıssaları anlatıyor.
Çünkü insan unutabilir.
Unutur ki yalnız değildir.
Unutur ki her zorluğun ardından kolaylık vardır.
Unutur ki Allah, kullarının kalbindeki sessiz duaları da bilir.
Ve bazen bir kıssa, insanın yıllardır aradığı cevabı tek bir cümleyle kalbine bırakır.